Sonsuzluq

Üfüqdəki sarı-qırmızılı işıltıdan

Günəşin doğulduğunu,

yoxsa batdığını 

anlamaq istəyirsən..

Zaman anlayışının itib

yerini sonsuzluğa verdiyi bu an

sənin üçün fərqi varmı,

Günəş doğulur,

yoxsa batır?!

27.06.2022

 “Arxanı divara söykəyəndə özünə güvənirsən, ya divara? Birdən divar yıxılsa özünü günahkar biləcəksən, ya divarı? Bəs ümumiyyətlə günah və günahkar yoxdursa?!”

...

Zəif olmaq, ağlaya bilmək, bir qırağa çəkilib öz içinə çəkilmək, heç nə etməmək, depressiyaya düşmək... Bunlar hamısı bir lüksdür. Həyatında bu lüksü olmayan insanlar var. Güclüdürlər? Güclüdürlər! Amma çox yorğundurlar. İllərlə çıxmayacaq bir yorğunluqdur bu yorğunluq. Ölümün çıxaracağı yorğunluq.. 

Ölsəm, bağışla. 

Atama..

Bu gün anladım,

mən sənə haqsızlıq etmişəm,

sən isə bizə..

Mən onda susmalıydım,

sən tarazlığı qorumalıydın.

Bacarmadın,

bacarmadım..

Mən bağışladım,

bəs sən? Bilmirəm..

Heç birimiz xoşbəxt deyilik.

İndi mən daha çox sənə oxşayır,

güzgüdəki əksimdə səni görür,

sənin addımlarınla gedirəm həyatda.

Bir gün kəsişəcək baxışlarımız,

gözlərimizlə dərdləşəcik,

sözlərə gücümüz çatmayacaq yəqin ki..

Məni sevdiyini bilirəm, 

deyəsən mən də səni sevirəm..

Bircə arzum gecikmədən halallaşmaqdı səninlə.

Mən səni anladım,

sən məni hələ ki yox..

Sən mənim qəhramanım deyilsən,

amma mən sənin qəhramanın ola bilərəm. 

Həzm edə biləcəksənmi bunu?!

Bilmirəm..

Deyəsən səni sevirəm..

ŞEL

...

Я - мизантроп!

...

Həyatdır da,
birdən ölüb eləsəm
bütün ağrı-acılardan
ətrafdakı yalanlardan
dünyanın ən rahat yeri
anamın diz ucundan
və qızımdan
qaçıb getsəm,

hamıdan çox sevinən
saatlar olacaq

qaçdı-tutdu oynamayacam onlarla
dayanacaqlar
nəfəs alacaqlar
yaşayacaqlar..

...

Mən özümü biləndən
aramızda bir uçurum
bir uzaqlıq
tənhalıq var..

Nə mən bağışlaya biləcəm
Nə sən həzm edəcəksən
və heç bir göz yaşı
yuyub aparmayacaq
içimizdəki kədəri..

Ad günün mübarək!

Biz..

Biz
sözlәrdәn imtina etdik
gözlәrin sehrinә düşdük
qazandıq bir-birimizi..
Vә yenә biz
gözlәrimizi yumduq
sözlәrin arxasında gizlәndik
itirdik bir-birimizi..

Bilmәdik gün gәlәcәk
gözlәrә hәsrәt qalacaq
sözlәrә
nifrәtlә qulaq asacağıq
gәlәcәkdәn ümidsiz
keçmişdә ilişib qalacağıq.

Ölsәm, bağışla.

Tik-tak, tik-tak
sәssizliyin o biri ucundan
gәlәn saat sәslәri,
әriyib bitmәk üzrә olan şamın
işıqlandıra bilmәdiyi qaranlıq,
itirdiyi bütün fürsәtlәri
qazandığı bütün mәyusluqları
insafsızca qabağına sәrir..
Dünyanın әn rahat yerindәn uzaqda,
dünyanın әn tәnha yerindә,
"Ölsәm, bağışla" yazıb
balaca bir kağıza
әriyib bitmәk üzrә olan şamın
arxasınca düşüb getmәk istәyir..

cibindәki ümidlәri
bәlkә geri dönәr deyә
getdiyi yola sәpәcәk..

Bir ürək ki..

Bir ürək ki,
içinə heç kimin
nə qəlbinə, nə ağlına
nə də həyatına sığmayan
sən sığmısan..
Bir ürək ki,
nə sənin
nə də başqa kimsənin
ürəyinə, həyatına
sığmayacaq.
Bu məndəki
daşıması günü gündən
daha çətin, daha ağır
elə dəli bir ürək ki!